معلّم نمونه
معلم اینفو : مرجع اطلاعات معلمان ابتدایی 
قالب وبلاگ

بایگانی مطالب

جهت مشاهده تمامی مطالب ارسالی روی لینک بالا کلیک کنید.

[ سه شنبه هفتم شهریور ۱۳۹۱ ] [ 22:45 ] [ فیروزجایی ]

برنامه ریزی در کلاسهای چند پایه یک امر ابتکاری و خلاقانه می باشد و با توجه به پایه های موجود در کلاس صورت می گیرد،و هرگزنمی توان یک برنامه ی قطعی و روشی خاص جهت تدریس در کلاسهای چند پایه ارائه داد،اما در این قسمتسعی شده تا با بررسی روشهای مختلف تدریس در کلاسهای چندپایه و همچنین استفاده ازنظرات دیگر عزیزان ،برنامه ریزی پیشنهادی جهت استفاده ی همکاران گرامی در کلاسهای پنج یا چند پایه ارائه نماییم که امیدواریم مورد استفاده واقع گردد.

در کلاس های چند پایه به یکی از سه طریق زیر می توان تدریس نمود:

1- طریقه محوری                 2-   طریقه گروهی              3- طریقه مشترک    ، محوری وگروهی 

1- طریقه محوری : در این طریقه برای هر پایه درس معینی پیش بینی می شود ، حداکثر سه گروه از دانش آموزان با فاصله ی معین ، مستقیما با معلم کار می کنند وبرای گروههای دیگر دروسی از قبیل کار دستی نقاشی گزارش نویسی انشاء تمرینات ریاضی و …  که نیاز کمتری به نظارت مستقیم آموزگار دارد ، منظور می شود ، کلاس هایی که با تعیین تکلیف به انجام کار های تمرینی مشغول می شوند گروه خود آموخت یا گروه فرعی نام گزاری می شوند. آموزگار پیش از تدریس کلاس های محور باید کار و تکالیف کلاس های خود آموخت را مشخص نماید.


ادامه مطلب
[ شنبه دوم اسفند ۱۳۹۳ ] [ 19:42 ] [ فیروزجایی ]

عموم اشکلات روخوانی دانش آموزان به ضعف مهارت روخوانی یا به عدم دقت،شتابزدگی،اضطراب و عدم اعتماد به نفس مربوط است.آموزگار باید با روش های گوناگون متناسب با هر اشکال آشنا باشد تا به روش صحیح اشکال دانش آموزان را برطرف سازد و مهارت روخوانی دانش آموزان را افزایش دهد.

 

توجه به اصول زیر برای توفیق بیشتر در رفع اشکالات دانش آموزان ضروری است:

 

  *   رفع اشکال همراه با تشویق دانش آموز نسبت به آنچه صحیح خوانده است انجام شود تا موجب تقویت اعتماد به نفس او گردد.

   * رفع اشکال باید به نحوی انجام شود که موجب اضطراب دانش آموز نشود.

*    حتی الامکان خود دانش آموز اشکال خویش را برطرف کند.

 *    پس از خواندن صحیح توسط دانش آموز متوجه اشتباه خود بشود وحتی الامکان آن را رفع کند.

*     رفع اشکال،موجب صرف وقت بیش از حد نشود.

*     تسلط آموزگار بر روخوانی متن درس،موجب تشخیص بهتر اشکالات و رفع آنها می شود.

 *    آموزگار نباید بلافاصله ، حالت صحیح کلمه را بخواند و نیز از دانش آموزان بخواهد که آن ها هم ، چنین کاری کنند.

 *    رفع برخی اشکالات به تمرین بیشتر و مرور زمان نیاز دارد و نباید انتظار داشت همه ی آن ها بلافاصله برطرف شود.

 

با توجه به اصول فوق ،آموزگار یکی از روش های زیر یا ترکیبی از آن ها را برای رفع اشکال انتخاب می کند.این روش ها عبارتند از:

    در حین قرائت دانش آموز تذکر نمی دهیم بلکه صبر می کنیم تا پس از وقف در پایان سطر تذکر لازم داده شود.

     با تشویق دانش آموز،از او می خواهیم که همان عبارت را با دقت بیشتر بخواند.این شیوه ی اشکال گرفتن،بیشتر زمانی مفید است که اشکال دانش آموز،به علت عدم دقت کافی یا شتابزدگی در خواندن باشد.

     توجه دانش آموزان کلاس را به کلمه ی غلط خوانده شده جلب کرده و با طرح سوال ،شکل صحیح و غلط کلمه را مقایسه می کنیم و از آنها می خواهیم شکل صحیح را بگویند.آنگاه از دانش آموزی که کلمه را غلط خوانده بود می خواهیم که عبارت را با توجه بیشتر و به شکل صحیح بخواند.

     اگر به نظر می رسد کلمه یا عبارت خوانده شده برای تعدادی از دانش آموزان مشکل است،آموزگار کلمه یا عبارت را روی تخته نوشته و از همه ی دانش آموزان می خواهد تا با اشاره ی او،آن کلمه یا عبارت را به صورت بخش بخش بخوانند.آنگاه از دانش آموز اولی می خواهد تا عبارت را با دقت بیشتر و شکل صحیح بخواند.

 

دو تذکر:

  *   بعضی از دانش آموزان لکنت زبان دارند و عبارات را با مکث ،تکرار و به کندی می خوانند.آموزگار ضمن برخورد لطیف،مناسب و طبیعی سعی می کند آنها در انظار بقیه خجالت زده و مورد تمسخر قرار نگیرند.

*     مناسب است دانش آموزان را به گروه های چند نفره تقسیم کنیم تا آیات درس را برای یکدیگر بخوانند و اشکالات روخوانی و قرائت یکدیگر را اصلاح کنند.سعی شود افراد ضعیف با افراد قوی،هم گروه شوند.

 

به نقل از:

http://dini-quran.blogfa.com

[ پنجشنبه چهارم دی ۱۳۹۳ ] [ 13:40 ] [ فیروزجایی ]

در نوشتار دانش‌آموزان مقطع ابتدايي، مشکلات فراواني مانند کند نويسي، کج‌ نويسي، پُر فشار نويسي ، راست نويسي بيش از حد و موارد بسيار ديگري وجود داشته که در مجموع به اين مشکلات، بد نويسي مي‌گويند. يکي از اصلي‌ترين مشکلات بد نويسي، کند نويسي است. کند نويسي سبب بروز مشکلات فراواني مخصوصاً در درس املا مي‌شود. اين مشکل در بزرگ‌ترها هم مشاهده شده است.

 

علّت‌هاي مختلفي براي کند نويسي وجود دارد؛ از جمله :

·         عدم هماهنگي چشم و دست

·         فشار زياد قلم روي کاغذ

·         عدم صحيح در دست گرفتن قلم

·         ضعيف بودن عضلات انگشتان و دست

·         ملال‌آور بودن نوشتن به دليل ضعف يا عدم داشتن انگيزه و....

 

کند نويسي هم‌چنين موجب ضعف دانش‌آموز در درس املا مي‌شود. اين مشکل او را در انجام تکاليف نيز ناتوان کرده و از جهتي اگر در سنين پايين درمان نشود، در سنين بزرگ‌سالي باعث به‌وجود آمدن مشکلات ثانويه مي‌گردد.

در بسياري از موارد مشاهده شده است که والدين با پرخاش و اعتراض به دانش‌آموز و آموزگار او، موجب تشديد اين مشکل شده‌اند.

 

روش‌هاي درمان کند نويسي

* هرگونه ترس و اضطراب را از دانش‌آموز خود دور کنيم.

* هرگز ترغيب و تشويق دانش‌آموز خود را به خوش‌نويسي، از ياد نبريد.

* تکاليف مدرسه بايد براي دانش‌آموز، شيرين و جذّاب باشد.

* از مدادها و خودکارهاي خيلي بلند و خيلي کوتاه به هيچ وجه استفاده نگردد.

* از ميز تحريرِ مناسب استفاده شود.

* از کاغذ و برگ‌هاي سفيد و مرغوب استفاده شود. (کاغذ نبايد کاهي، روغني يا موج‌دار باشد.)

* به‌منظور تقويت عمل انبساط و انقباض ماهيچه‌هاي انگشتان، دانه‌هاي کوچک (مثلاً دانه‌هاي تسبيح) را روي زمين ريخته و از او بخواهيم آن‌ها را با سر انگشت‌هاي شصت و اشاره و ميانه، جمع کند.

* هوا نويسي (نوشتن با قلم روي هوا و فضاي اطراف): اين روش در تند نويسي، کمک قابل توجّهي به دانش‌آموزان مي‌کند؛ چرا که اين عمل در تسريع حرکات عضلات دست، بازو و ساعد و هماهنگي مغز با چشم و دست، تأثير بسياري دارد.

* سينه‌خيز رفتن: روزي چند دقيقه (کم‌تر از ده دقيقه) دانش‌آموز سينه‌خيز برود. اين عمل در هماهنگي اعضاي بدن بسيار مؤثّر است.)

* هر روز قبل از نوشتن تکاليف، چند دقيقه انگشتان را باز و بسته کند.

* به تجربه ثابت شده است که انجام بازي‌هاي محلّي که با حرکات سريع و زياد همراه است، در تند نويسي دانش‌آموزان بسيار مؤثّر است.

* براي تکاليف منزل سعي شود از حروفي که دانش‌آموز در نوشتن آن مشکل دارد، استفاده شود. بدين شکل مثلاً کلماتي را از درس پيدا کرده که حروف هم‌صدا مانند (ذ ز ض ظ) داشته و يا کلماتي که به‌صورتي که خوانده مي‌شوند، ولي نوشته نمي‌شوند مانند خواب.

* دانش‌آموز در منزل با کمک خانواده مطالبي که در نوشتن مشکل دارد را مطالعه کند و براي کلمات مهم هم‌خانواده پيدا کند؛ مثلاً براي کلمه‌ي «حميد»، کلمات «محمد،احمد، حامد» را مي‌توان بنويسد؛ زيرا اين کلمات، سه حرف مشترک دارند.

* معمولاً دانش‌آموزاني که اين مشکل را دارند، قلم را با فشار زياد در دست مي‌گيرند، تا حدّي که دست آن‌ها عرق مي‌کند؛ دانش‌آموزاني که قلم را با فشار زياد در دست مي‌گيرند، دچار ترس، استرس و دلهره هستند. بهتر است معلّمان و اولياء ميزان فشار به قلم را کنترل کرده و بيش‌تر در مورد مسائل روحي و رواني با دانش‌آموز کار کرده و ترس و استرس را از او دور کنند

در پايان باز هم عنوان مي‌شود که پرخاش و تنبيه در درمان مشکلات، نه تنها نقش مثبتي ايفا نکرده، بلکه به تشديد شدن آن مشکل، منجر مي‌شود .

بازنويسي: فريده حيدرقره‌شيران

منبع: سايت «تبيان»

[ پنجشنبه چهارم دی ۱۳۹۳ ] [ 13:36 ] [ فیروزجایی ]
با سلام خدمت همکاران عزیز

متاسفانه به دلیل اشکالاتی که در مدیریت وبلاگم رخ داد نزدیک به صد لینک از لیست پیوند ها حذف شد. دوستانی که قبلا تبادل لینک داشنتد لطفا در نظرات آدرس وبلاگشان را قرار دهند تا دوباره در پیوندها قرار دهم.

با تشکر

فیروزجایی ( مدیر وبلاگ )

[ سه شنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۳ ] [ 19:41 ] [ فیروزجایی ]

کودکان به طور معمول برای ابراز احساسات خود نظیر خشم، سوگند،نفرین، از فحش و کلمات ناپسند و... استفاده می کنند.

مادری می گفت وقتی به فرزندم گفتم نباید فحش بدهد، او جواب داد: " ولی کلمه دیگری برای نشان دادن تاسفم ندارم".

برخی از واژه ها مفهوم ویژه ای برای کودکان دارند که هیچ کلمه دیگری نمی تواند جایگزین آنها شود. با وجود این، باید مقرراتی برای استفاده از این کلمات تعیین شود. کودکان ناگزیر نیستند برای نشان دادن احساسات خود به استفاده از کلمات رکیک متوسل شوند. نوآوری کودکان را در استفاده از کلمات دست کم نگیرید.

پسر بچه پنج ساله ای مادر خود را " احمق " خطاب کرد. مادر با صدای بلند به پسرش گفت: " هرگز اجازه نداری مرا احمق خطاب کنی؛ هرگز، هرگز".
 
کودک پس از شنیدن سخنان مادرش، اتاق را ترک کرد. نیم ساعت بعد بار دیگر نزد مادرش آمد و یک مساله ریاضی پرسید. مادرش گفت"الان جواب آن را نمی دانم ولی می توانم پاسخ صحیح را برایت پیدا کنم". پسربچه بی درنگ به مادرش گفت:" می دانم که اجازه ندارم تو را احمق صدا کنم ولی می توانم بگویم که تو کند ذهن هستی". وقتی که او اجازه نیافت مادر خود را  " احمق " خطاب کند انتقام و استباط خود را با کلمه جدیدی به نام "کند ذهن" ابراز کرد که همان مفهموم احمق را داشت ولی مودبانه تر بود.

به طور معمول کودکان کوچک تر از پنج سال به تذکر های والدین گوش فرا داده، به راحتی کلمات رکیک را ترک می کنند ولی خودتان را آماده کنید زیرا فرزندتان ممکن است از شما سوال کند که چرا نمی تواند از این کلمات استفاده کند یا معنی این کلمات رکیک چیست؟

در این موارد بهتر است بگوئید:" بعدا  توضیح خواهم داد" یا به ذکر این که " کلمه زشتی است" بسنده کرده و توضیح بیشتری ندهید. وقتی فرزند شما کلماتی ناپسند به کار برد، از این فرصت برای آغاز یک بحث و مشارکت خانوادگی در حل مشکلات بهره ببرید.


ادامه مطلب
[ سه شنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۳ ] [ 19:29 ] [ فیروزجایی ]

تعاریف پرخاشگری


روان شناسانی که اعتقادات نظری متفاوتی دارند در مورد چگونگی تعریف پرخاشگری اساساً با هم توافق ندارند. موضوع اصلی این است که آیا باید پرخاشگری را براساس پیامدهای قابل دیدن آن تعریف کنیم یا براساس مقاصد شخصی که آن را نشان می دهد.

گروهی پرخاشگری را رفتاری می دانند که به دیگران آسیب می رساند یا بالقوه می تواند آسیب برساند. پرخاشگری ممکن است بدنی باشد ( زدن – لگد زدن – گاززدن) یا لفظی ( فریاد زدن، رنجاندن) یا به صورت تجاوز به حقوق دیگران ( چیزی را به زور گرفتن)، نقطه قوت این تعریف عینی بودن آن است به رفتار قابل مشاهده اطلاق می شود. نقطه ضعف آن این است که شامل بسیاری از رفتارهایی است که ممکن است به طور معمول پرخاشگری تلقی نشود.

پرخاشگری وسیله ای رفتاری است در جهت رسیدن به هدفی؛ پرخاشگری خصمانه رفتاری است در جهت آسیب رساندن به دیگران ، بیشتر پرخاشگری های بین کودکان کوچک از نوع «وسیله ای» است.

این نوع پرخاشگری به خاطر متعلقات است. کودکان از یکدیگر اسباب بازی می قاپند، یکدیگر را هل می دهند تا به اسباب بازی که می خواهند بازی کنند دست یابند. به ندرت اتفاق می افتد که کودکان بخواهند به کسی آسیب برسانند یا از روی عصبانیت دست به پرخاشگری بزنند.

پرخاشگری را باید از جرئت ورزی متمایز دانست. جرئت ورزی، دفاع از حقوق یا متعلقات (مانند ممانعت کودک از این که کسی به اسباب بازی اش دست بزند) یا بیان امیال و آرزوها را بر می گیرد.مردم معمولاً شخص با جرئت را پرخاشگر می دانند، در صورتی که کسی که از حق خود دفاع می کند با جرئت است نه پرخاشگر.

تغییرات رشدی
کودکان در ۱۲ ماهگی وقتی با هم هستند شروع به ابراز رفتار پرخاشگرانه وسیله ای می کنند یعنی رفتار پرخاشگرانه آنان غالباً به خاطر اسباب بازی و متعلقات دیگر است و در ارتباط با همسالان ابراز می شود. کودکان گاهی اوقات به والدین و کودکان بزرگتر حمله ور می شوند، ولی این گونه پرخاشگری در مقایسه با پرخاشگری با همسالان، نسبتاً نادر است. کودکان همچنان که به سال های پیش از مدرسه و مدرسه نزدیک می شوند، کمتر دست به اعمال پرخاشگرانه می زنند و در نوع پرخاشگری آنان هم تغییراتی ایجاد می شود. یعنی وقتی که پرخاشگری ابراز می شود غالباً خصمانه است و کمتر «وسیله ای» است. به این معنا که کودکان برای به دست آوردن هدف های وسیله ای کمتر مستقیماً از حربه های جسمانی استفاده می کنند؛ ولی وقتی که به کسی حمله لفظی یا بدنی می کنند بیشتر امکان دارد که با قصدی خصمانه این کار را کرده باشند.

پرخاشگری لفظی، دست کم در سال های قبل از مدرسه افزایش می یابد.


ادامه مطلب
[ سه شنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۳ ] [ 19:28 ] [ فیروزجایی ]

[ یکشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۳ ] [ 14:16 ] [ فیروزجایی ]

Brainstorming

Brainstorming is a group technique for generating new, useful ideas and promoting creative thinking.

It can be used to help 1) define what project or problem to work on, 2) to diagnose problems , 3) re-mediate a project by coming up with possible solutions and to identify possible resistance to proposed solutions.

Roles

There are three roles for participants in a brainstorming session: leader, scribe and team member.

Leader

This person needs to be a good listener.
Before the session they need to refine a statement to help the others on the team focus on the reason for the brainstorming, and prepare the warm up activity.
During the session the leader will need to relay the ground rules of the session, and to orchestrate the session.

The Problem Statement

  • needs to be specific enough to help participants focus on the intent of the session, but it must be open enough to allow innovative thinking.

  • should not be bias so it favors a particular solution or excludes creative ideas.

Ground Rules for Brainstorming

  1. All ideas are welcome. There are no wrong answers. During brainstorming, no judgments should be made of ideas.

  2. Be creative in contributions. Change involves risk taking, it's important to be open to new, original ideas. Every point of view is valuable.

  3. Attempt to contribute a high quantity of ideas is a short amount of time.

  4. Participants should "hitch hike" on others' ideas.

Scribe

This person needs to write down EVERY idea - clearly and where everyone in the group can see them. Check to be sure the materials provided will allow you to write so everyone in the group can clearly see what you are writing. The scribe could be the same person as the leader.

Team Members

The number of participants should be no less than five, and no more than ten. The ideal group number is usually between six and seven. Sometimes it is helpful to include a person on the brainstorming team who has worked with the subject in the past.

Team members will follow this brainstorming procedure:

  1. Team members will make contributions in turn.

  2. Only one idea will be contributed each turn.

  3. A member may decline to contribute during a particular round, but will be asked to contribute each round.

  4. Participants should not provide explanations for ideas during brainstorming. Doing so would both slow the process down, and allow premature evaluation of ideas.

Set the Stage

  • If possible the group should know what the brainstorming session is about before the session begins. This will allow them to think about the session.

  • Provide appropriate places and ways to record ideas. This could include: flip charts, chalk or white boards, Post-Its, or large monitored computers.

  • Provide a mental and physical environment which allows for creativity. Putting out thing such as magazines, clay, books, water colors, slates, a kaleidoscope, or jacks.

Steps for the Leader on How to Brainstorm

  1. Introduce the Session.
    Review the reason for the brainstorming session, discuss the ground rules, and the team member procedure to be used.

  2. Warm-Up.
    Provide a warm up activity (5 to 10 minutes) that helps the group get use to the excitement possible in a brainstorming session. This activity should be on a neutral subject that will encourage participants to be creative. The leader may want to end the warm up by having the members discuss what could be said about the ideas that would prevent brainstorming from being successful.

  3. Brainstorming.
    This is the creative part! Set a time limit of 20 to 25 minutes. Sometimes it is effective to call time and then allow 5 more minutes. Stop when there is still excitement, do not force the group to work. Guide the group to generate as many ideas as possible. All suggestions made must be noted by the scribe. The scribe should use the speaker's own words. If the speaker's idea is long, the leader may need to summarize it and verify with the originator if the summary is correct.

  4. Process the Ideas.
    Review ideas for clarification, making sure everyone understands each item. Similar ideas should be combined and grouped. At this point you can eliminate duplicate ideas and remove ideas. Next the group should agree on the criteria for evaluation. This could include: time allotments, talents and skills of the group, and more.

  5. Establish a consensus if appropriate.
    Have the group vote on ten ideas to consider, then have the group vote on five of the ideas and tally the results to get a priority of feelings of the group.
    After refining ideas give each team member 100 points to allocate on the idea list. Team members can use their points however they wish.
    Have team members pick the five ideas they favor. Then ideas with the most picks can be prioritized.

Ideas for Brainstorming

Students want an original design for a web page. What will the general "theme" of it be -- not the detailed look but rather, the overall look.

[ شنبه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۳ ] [ 9:32 ] [ فیروزجایی ]

[ شنبه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۳ ] [ 9:28 ] [ فیروزجایی ]

بنا به نظر ثرندایک و همکاران ( 1991 ) آزمون عملکردی ، آزمون بسیار معتبری است که تاکید بر فرآیندهای یادگیری فراگیر در سطوح مختلف تحصیلی دارد . استفاده از این شیوه در سنجش دانش آموزان بسیار تازه است و دلیل اصلی توجه به این نوع سنجش را علاقه روز افزون به استفاده از اصول روانشناسی شناختی در کلاس درس و نیاز به پرورش فرآیندهای عالی فکری و مهارت های تفکر انتقادی دانسته اند .

نظریه های شناختی جدید بر جنبه های فکری و خود نظم دهی فراگیر تاکید می کنند . بنابر این امروزه توجه بیشتر معطوف به این است که چگونه فراگیران دانش را تفسیر می کنند و به کار می گیرند تا مسائل پیچیده را حل کنند . این گونه مهارت ها با آزمون های عینی و سنتی مثلا آزمون چند گزینه ای قابل سنجش نیستند . هنگامی که فعالیت های عملی و آزمون های عملکردی جای خود را در برنامه ی سنجش فراگیر باز کند ، به دانش آموز و والدین او این پیام را می دهد که آموخته ها زمانی ارزش دارد که از محدوده ی ذهن خارج شده و در عمل به کار گرفته شود .

برای طراحی آزمون های عملکردی در هر درس و موضوع ابتدا باید شناسنامه و هدف های درس تهیه گردد . سپس با توجه به حدود انتظار معلم از فراگیر ، دانش آموز ایده ها ، راه حل و شیوه ی کار را در برگه ارزشیابی ارائه نماید . سیستم نمره گذاری نیز باید با توجه به معیارهای مورد نظر باشد . مانند : آیا پاسخ در حدود انتظارات و اهداف مورد نظر در سوال هست ؟ آیا نتیجه گیری صحیحی به عمل آمده است ؟ آیا در پاسخ نظم فکری و کاری وجود دارد ؟ آیا دانش آموز به تمام جنبه های مساله توجه نموده است ؟

در تعیین معیارها و میزان نمره در نظر گرفته شده قضاوت معلم و یا حتی در مواردی نظر خود شاگرد نیز مهم می باشد .

*برای طراحی و به کارگیری آزمونها در آموزش و پرورش چه تقسیم بندی مناسبی وجود دارد؟

زمانی که ارزشیابی ما برای سنجش هدفهایی است که به دانستن درباره ی امور مربوط می شود، به عبارت دیگر سطح دانشی مد نظر باشد، بهترین نوع آزمون، آزمونهای مدادی کاغذی است که در آن مفاهیم مختلف با تعداد سوال بیشتری سنجیده شود؛ و زمانی که برای سنجش و ارزشیابی از هدفهایی وارد عمل می شویم که به نحوه ی عمل یا کاری مربوط می شود آزمونهای عملکردی بهترین پاسخ را ارائه خواهند داد. ملاک در آزمونهای عملکردی، میزان موفقیت دانش آموز در به کار بردن دانسته های خود می باشد.

*علت توجه به سنجش واقعی در سالهای اخیر چیست؟

عدم توانایی آزمونهای سنتی در سنجش و ارزشیابی مهارتها، عادتهای کاری، نگرشهای اجتماعی، علاقه ها و سازگاری، منجر به معرفی روشهایی مناسب گردید که بتواند دانش آموز را در مهارتهای مذکور محک بزند که یکی از بهترین این روشها آزمونهای عملکردی می باشد.

 


ادامه مطلب
[ دوشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۲ ] [ 21:55 ] [ فیروزجایی ]

با معرفی وزرا واستقرار دولت جدید، آموزش وپرورش نیز به عنوان یکی از مهمترین و وسیع ترین وزارتخانه ها خواه ناخواه تغییراتی را در عرصه مدیریتی تجربه خواهد کرد . چشمها به سوی کیفیت تغییرات وتحولات دراین عرصه دوخته شده است . موافقین و منتقدینی که نظاره گر این حوزه از تحول خواهند بود، هریک با توجه به سلیقه وگرایش های خویش، به گونه ای شرایط دوران گذار را تفسیر خواهند نمود.

در فرایند تغییر وانتقال از شرایط پشین به وضع جدید ، دو نکته حائز اهمیت فراوان است .
از یک سو فرم و سطح تغییرات نیروهای مدیریتی است که، لازم است محور واساس آن حفظ کرامت انسانی اشخاصی باشد که، تا کنون سکان این نهاد فرهنگی را عهده دار بوده ا ند . واز طرف دیگر کیفیت قضاوت واعلام نظر مدیران جدید در باره برنامه ها ،اقدامات وتصمیماتی است که تاکنون با مدخلیت آنها ، در این حوزه اتخاذ شده است، صرفنظر ازآنکه این تصمیمات درست یا نادرست باشد.
رویکرد اخلاق مدارنه ای که ازدولت جدید دراذهان عمومی شکل گرفته است ، انتظاری را پدید آورده است که، درآغازین روزها ازشکل گیری دولت جدید ، ذهنیت کنجکاو ناظران را شکل خواهد داد. کانون تمرکزاین نگاه عمومی به دولت جدید کیفیت پاسخ دولت به ضرورت های تغییر درمدیران ، روش ها ونحوه انجام آنها خواهد بود.
تغییرات منطقی و قابل قبول دراین مقطع ، وکیفیت گذار به دولت جدید از سوی وزیر وکارگزاران آنها، نخستین تعریف وقضاوت عمومی را در عرصه افکار عمومی از مشی اعتدال وتدبیر وامید بر ذهن ها خواهد نشاند.
بخش نخست، یعنی رویکرد تغییر در نیروی انسانی وکادر مدیریتی (درسطوح قابل قبول) به نگرش های وزیر جدید ، ومدیران سطوح عالی ، بستگی خواهد داشت ،و پیش بینی می شود به تدریج وبا رعایت جمیع جهات صورت خواهد گرفت، تا سلیقه ای متناسب با خواسته های جدید در جامعه را شکل دهد .
این بخش به دلیل نامشخص بودن کم وکیف و وسعت آن ، فعلا قابل تحلیل نیست. گرچه نخستین نگاهها به این بخش دوخته شده ، و اززمان انتخاب رئیس دولت تا کنون، اغلب قضاوت ها به نحوه عمل رئیس جمهور، درحوزه انتصابات گره زده شده است. به تعبیری افراد ودسته بندی های مختلف ، با گرایش های سیاسی متنوع ، نخستین تصمیم رئیس دولت در حوزه نیروی انسانی ی،عنی انتخاب وزراء را ، مبنایی برای قضاوت برمشی اعتدالی وی تعریف کرده اند.
اما بخش مهمتری که متاثراز تجربیات پیشین ، امکان تحلیل آن وجود دارد ، کیفیت مواجهه با برنامه ها وسیاست های سابق، ویا مدیران پیشین آنها بوده است.
نحوه عمل کارگزاران جدید ، می تواند در تغییر فرهنگ سیاسی جامعه تاثیر گذار باشد. کیفیت برخورد با سیاستها وبرنامه های مدیران گذشته ، معیاری برای قضاوت افکار عمومی در باره دولت جدید نیز محسوب می شود . آنها همواره دوست داشته اند، بجای تخریب گذشته، شنوای برنامه های مثبت وتحول آفرین دروضعیت جدید کشور باشند . درواقع آنها تمایل ندارند ، دولت ها وکارگزاران ایشان ، آنچنان که مرسوم شده است ، اعتبار و حیثیت خویش را از تخریب گذشتگان بدست آورند . گرچه تاکنون گذشت ایام، و وفراهم شدن امکان ارزیابی از توانایی یا ناتوانی مدیران حاکم ، به سرعت امکان قضاوت در باره اعتبار مدیریتی ایشان رافراهم آورده است، اما روزهای آغازین دولت و وزارتخانه ها، فرصت زود هنگامی را در اختیار مردم ، برای قضاوت سریع تر بوجود می آورد . مخصوصا در شرایط کنونی کشور که نوعی از موازنه قدرت میان نهادها ، درعرصه ملی مشاهده می شود.ونمادهایی از کنجکاوی از تغییرات در مورد سنخ وزراء تا کنون روشن شده است. این احتمال وجود دارد تا این حساسیت ها در آینده به حوزه سیاست گذاری وتصمیم راه پیدا کند.
نا گفته پیداست، بنا کردن بنیان های جدید بر انتقادهای نسنجیده وکارشناسی نشده از وضعیت پیشین ، به همان اندازه نادرست وغیر منطقی است که ، اتخاذ تصمیم های ناصحیح ، ناروا ،غیرمعقول وغیر منطقی نادرست می باشد.


ادامه مطلب
[ یکشنبه بیست و ششم آبان ۱۳۹۲ ] [ 21:54 ] [ فیروزجایی ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

به وبــلاگ فرهنگی - اطـــلاع رســـانی مــعلم نمـــونه خوش آمدید. این وبلاگ گلچینی از اطلاعات و مهارت هایی است که معلمان عزیز برای تدریس در دوره ابتدایی باید از آن آگاهی داشته باشند. خودم هم در حال حاضر پایه ی پنجم تدریس می کنم. چنانچه تمایل به تبادل لینک یا لوگو دارید، می توانید در بخش نظرات اعلام کنید. باتشکر... مدیر وبلاگ معلم نمونه (فیروزجایی)
امکانات